Gmina Mosina to niezwykłe miejsce na mapie Wielkopolski – otulone z jednej strony Wielkopolskim Parkiem Narodowym, z drugiej Rogalińskim Parkiem Krajobrazowym.
 |
Wyjątkowe położenie sprawia, że gmina jest prawdziwym rajem dla dzikich zwierząt i różnorodnych gatunków fauny, które znajdują tu idealne warunki do życia.
Gmina Mosina to przestrzeń, w której przyroda ma głos – i słychać go na każdym kroku. To miejsce, gdzie natura zachowała swój rytm, a to czyni ją naturalnie pięknym miejscem – cennym przyrodniczo i niepowtarzalnym.
|
|
GMINA MOSINA naturalnie piękne miejsce
Na południe od Poznania znajduje się wyjątkowy obszar. Gmina Mosina, położona pomiędzy Wielkopolskim Parkiem Narodowym a Rogalińskim Parkiem Krajobrazowym, to miejsce, w którym natura wciąż odgrywa główną rolę. Ten naturalny układ przestrzenny, niemal jakby zaprojektowany przez samą przyrodę, tworzy warunki sprzyjające dzikim zwierzętom, ptakom i roślinom.
|
 |
Tereny te są domem dla wielu gatunków – niektóre dobrze znane z innych regionów Europy, inne znacznie rzadsze, charakterystyczne dla określonych typów siedlisk. Lasy, mokradła, łąki i cieki wodne tworzą tu złożony i zrównoważony ekosystem.
To miejsce, gdzie można usłyszeć głosy ptaków o świcie, zobaczyć tropy zwierząt na wilgotnej ścieżce i dostrzec cykl życia toczący się w harmonii z otoczeniem. Gmina Mosina przypomina nam, jak bardzo jesteśmy częścią świata przyrody – i jak wiele możemy się od niej nauczyć, jeśli tylko zatrzymamy się na chwilę i uważnie popatrzymy.
Opiekę nad lasami w gminie sprawują dwa nadleśnictwa – Babki i Konstantynowo. Ich rola
nie ogranicza się tylko do prowadzenia gospodarki leśnej. To również działania na rzecz ochrony przyrody, edukacji oraz wspierania różnorodności biologicznej. Dzięki nim dzika przyroda może tu funkcjonować w sposób bliski naturalnemu.
ŚWIAT ZWIERZĄT
Najwięcej jest tu bezkręgowców – a wśród nich królują owady. W samej gminie Mosina żyje ich ponad trzy tysiące gatunków! Niektóre z nich to prawdziwe rarytasy, jak pachnica dębowa i kozioróg dębosz – duże chrząszcze, które można spotkać tylko tam, gdzie rosną stare drzewa. Inne, jak cetyniec czy drwalnik, mogą być niebezpieczne dla lasu – bo uszkadzają drzewa, w których żyją. Na słonecznych polanach można usłyszeć dźwięczne cykanie pasikoników i świerszczy, a pod mchem pracowicie budują swoje kopce mrówki rudnice. Gdzieś w trawie przemyka tygrzyk paskowany – pająk w żółto-czarne pasy, który wygląda, jakby przybył prosto z tropików.
A to nie wszystko. W oczkach wodnych mieszka topik – jedyny pająk w Polsce, który całe życie spędza… pod wodą! Wśród wilgotnych liści ukrywają się też ślimaki i inne mięczaki – ciche, powolne, ale bardzo ważne.
W wodach gminy pływają 34 gatunki ryb, od delikatnej różanki po drapieżnego szczupaka. To tutaj, wiosną, płazy rozpoczynają swój okres godowy – a samce żaby moczarowej z dnia na dzień przybierają barwę nieba. Intensywnie niebieskie – przez kilka ulotnych dni – przyciągają samice. Prawdziwy spektakl natury.
W ciepłych promieniach słońca wygrzewają się gady – zaskrońce, jaszczurki żyworodne, a także padalce, przypominające węże, lecz w rzeczywistości będące beznogimi jaszczurkami. Wszystkie pod ochroną, wszystkie potrzebne.
Nad tą ziemią rozpościera się niebo, które gości ponad 220 gatunków ptaków. Od kolorowego zimorodka po dostojną kanię czarną. Od zwinnego błotniaka stawowego po bielika – największego z naszych ptaków drapieżnych. Choć zwany orłem, bielik należy do rodziny jastrzębiowatych. Jego majestatyczny lot to symbol wolności – i siły przyrody.
Gdy noc zapada nad lasami, przyroda nie zasypia. Nietoperze przecinają powietrze w poszukiwaniu owadów. Między zaroślami poruszają się ryjówki, kuny i borsuki, a w oddali słychać poruszające się jelenie i dziki. Każdy z nich ma swoje miejsce w tej wielkiej, żywej układance.
Kolorowanka do pobrania (kliknij, aby pobrać)